تسهیلگران مسیر توانمندی

سبک فرزند پروری چیست؟

در علم روانشناسی، «سبک فرزندپروری» یا «سبک والدگری» به روش‌ها و راهکارهای متداولی گفته می‌شود که پدر و مادر، آن‌ها را در تربیت و پرورش فرزندانشان به کار می‌برند. سبک فرزندپروری نشان می‌دهد که والدین به نیازهای فرزندانشان چگونه پاسخ می‌دهند و همین‌طور خواسته‌هایشان از آن‌ها را چطور مطرح می‌کنند.

سبک والدگری می‌تواند روی همه‌چیز کودک، از عزت‌نفس فرزند گرفته تا سلامتی جسمی و روانی او و حتی نحوه برخوردش با دیگران، اثر بگذارد. از آن‌طرف خلق‌وخوی کودک و فرهنگ محل زندگی او هم روی انتخاب سبک فرزندپروری تاثیرگذار است. در این‌ میان هنوز به‌طور قطعی نمی‌دانیم که تحصیلات را هم باید جزو فرزندپروری حساب کرد یا خیر.

سبک فرزندپروری نسبت به موضوع‌هایی مانند آداب فرزندپروری و شیوه پرورش کودک، مفهوم گسترده‌تری دارد و درواقع هر سبک شامل تعدادی از روش‌های تربیتی می‌شود. پدر و مادر براساس مراحل رشد فرزندانشان و تغییرات نیازهای آن‌ها، سبک‌های فرزندپروری مختلفی را به کار می‌گیرند؛ چراکه مثلا در دوران شیرخواری بچه نیاز به توجه و مراقبت شدید دارد و در نوجوانی مسئله آزادی‌طلبی و استقلال او اهمیت پیدا می‌کند.

متخصصان روانشناسی کودک، فرزندپروری را به چهار سبک اصلی تقسیم کرده‌اند:

• فرزندپروری مقتدرانه (Authoritative Parenting)
• فرزندپروری مستبدانه (Authoritarian Parenting)
• فرزندپروری سهل‌گیرانه (Permissive Parenting)
• فرزندپروری طردکننده (Uninvolved Parenting)